Biz Kimiz?İlk olarak 2000 yılında ufak çaplı projelerde 4 kişilik bir grup oluşturduk projelerimizi nette yaygınlaştırmak ve seçilebilirliğimizi artırmak için bir isim gerekiyordu. grup olarak bir isim bulmakta oldukça sıkıntı çektik doğrusu farklı olmalıydı ve biraz çılgın olmalıydı herşeyden önce göze çarpan bir şey olmalıydı uzun uğraşlar sonucu herkesin kendinden birşeyler anımsatacak birikimlerini hatırlatacak bir ismin üzerinde anlaştık MARS8150 aslında bulana kadar oldukça kafamız ağrıdı ama isim kendine bizi oldukça çabul alıştırdı öyle ki hayatımızın her alanında bu ismi kullanır olduk kişisel projelerimizide artık gruba mal ediyorduk.
2000 yılından bu yana toplam ürettiğimiz ve pazarladığımız internet projesi yaklaşık 99-100 civarındadır tabi taban grafii olarak kodladığımız projelerin üst maskesini değiştirerek belkide binlere çıkan bir pazarlama ağımız vardır. bunlardan önce gelen bazı projelerimiz
mars8150-ofis işyeri yönetimini kolaylaştıran bir ofis proğramı olarak kodladığımız bu proğram ana bilgisayrdan 150 bilgsayar destekleyebilen ağ yönetimini olşturuyor ve c++ dilinden oluşuyor
mars8150-dört arkadaşinda kitabı sevmesi ve sürekli kütüphanede olması doğrusu bu proğramı çoktan çağırmıştı ve yönetim olarak karar aldık html karışımı visual basıc la güzel bir proğram çıktı ortaya kütüphanedeki kitaları bir çok özelliğini ön plana çıkararak kaydedebilme özelliğini taşıyan bu proğram ayrıca sesli okuma sistemiyle günlük gazeteleride kopyala yapıştır yöntemiyle sadece dinleyerekte bilgilenebiliyoruz
ve bunlara benzer bir çok proğramı arşivimizde barındırıyoruz proğramlar hakkında daha geniş bilgi ve sahip olma seçenekleri için lütfen mars8150 ile iletişime geçin

Neden Mars8150?
Çünkü işimizi tutkuyla yapıyoruz.
Öyle ki Webden kazandığımızı yine web'e yatırım yapmak için kullanıyoruz. Sadece uzmanı olduğumuz alanda, sadece tutabileceğimiz sözleri veriyoruz.
Bunların yanında geçmişte yaptığımız birikimiz ve sıkıntıya düştüğümüzde tartışarak paylaşarak her gün daha gelişerekişimize dört elle sarılıyoruz:) biz dört kişiyiz ve herşeyden önce brbirimize bağlılığımız sadakatimiz var bu sadakat bizi güçlü kılıyor ve her geçen gün dahada güçlü bir yapıya bizleri sevkediyor
bu yüzden daha işe başlamadan ben'den önce BİZ demeyi öncelik olarak kabul ettik ve mars8150 biziz dedik egoist olmadık kişisel başarıların peşinde hiç bir zaman olmadık ne yaptıysak biz olarak yaptık bir elin nesi var iki elın sesi var atasözünü slogan edindik çünkü herkes biliyor ki birlikten kuvvet doğar ve bu birlik olşmadığı sürece hiç bir zaman bir güç sağlanamaz
mars8150 her daim bir olacaktır birlik olacaktır ve her zaman sorunların karşısında olacaktır ve yeni projelerin yeni atılımların kaynağı olacaktır.

Neyi nasıl yaparız? Bizimle aynı dili konuşan veya konuşmaya hevesli herkesle çalışabiliriz. Ne tasarımın ne de programlamanın amaç olmadığının, araç olduğunun bilincindeyiz. Görsel iletişim odaklıyız. Uzman bir kadroyla, doğru sonuç için çalışırız.
Sadece kendi yaptıklarımızın değil uzmanından çıkan her şeyin iyi olabileceğine inanıyoruz bu yüzden ille biz olalım diye bir dayatmada asla olmadık tabiki projelerimizin beğenilmesinden saygı duyar bunu bir övünç kaynağı olarak kabul ederiz ancak bizden daha iyisini bulduysanız engel olmak ne haddimize keyfini çıkarın biliyoruz ki güzellik göreceli bir kavramdır ve sizin güzellik dediğinize başkaları değişik şekilde isimlendirir isimlendirebilir...
Mars8150 olarak samimiyetin herşeyden önce geldiğine ancak yeri geldiğinde eğlenceyide işin bir parçası olarak kabul ettimizide belirtmek isteris çünkü severek yapmadığın bir işi asla sürekli yapamassın bunun içinde arada bir eğlence gerekmektedir ve eğlence zamanı geldiğinde en kral iş görüşmesi bile bizi pek fazla etkilemez baştada söylediğimiz gibi bizim amacımız sadece para kazanmak değil yaşanılabilir bir hayatın içinde ortak olduğumuz herkesi tek ritimde görmeyi isteriz

İletişim
Dünyadan marsa yönelip marsı karşına alıyorsun dümdüz gidiyorsun zaten marsa varınca kime sorsan gösterirler mars8150 demelisin deliyiz ya sakın yanlış anlamayın dalga filan geçmiyoruz özel adresin gizli tutulması önemlidir istersenin e-mailden iletişimi sağlayabilirsiniz

E-Posta
mars8150@gmail.com

Türkiyede Gezgin olmak
Usun bir yoldan gelen dedariksiz katıksız bir yolcuyum yaralı yarasız yollardan geçtim Yılmaz ERDOĞAN ne güzel söylüyor gerçekten öyle yolcu olmak yolda olmayı gerektirir ya birz yani mars8150 10 yaşımızdaydık ortalama yollara çıktığımızda her birimiz ayrı bir şehirden ayrı bir kültürden anadolunun en köşelerinden sonra ayrılıklar tekrar kavuşmalar daha öncede söylediğim gibi hayatın herkese bir oyunu var ve herkesin oyunuunun içinde önemli noktalar var eğer o noktalara temas edebilirseniz sıradaki yol size daha kolay geliyor daha bir neşeli oluyor ve her yol sıradakini izliyor ve tıpkı yolcunun yolu gibi hiç bitmiyor nice hayatları bitiren yollar nice yolcuları bitiren yollar hiç bitmiyor her biri diğerine birer urgan gibi bağlanıveriyor ama hoş olan çok hoş olan bir şey var yolcuya hayat her adımda ayrı birşeyler veriyor her yol yeni bir sınavı hazırlıyor sana ve her gördüğün insanada daha geniş düşünmeyi öğreniyorsun ve daha çok seviyorsun insanları sevgini daha çok paylaşma ihtiyacı duyuyorsun kalbindenistediğin kadar gülümseyip istersende güldürebiliyorsun geldiğin yerde geçtiğin yerleri anlatıyorsun yaşarken bazen ızdıraplı oluyor fakat anlatırken o kadar tatlı ki tekrar terar anlatıyorsun ve dinleyenlerde tekrar duymak istiyor zaten çoğunlukla çocuklar oluyor dinleyenlerin her birinin gözlerinde farklı bir ışık her birinin yüzlerinde ayrı bir yansıma bir ümit
Bazende bağrışarak koşarak geliyorlar aa turis diye neden sanki tüm turisleri alman zanneder bu çocuklar tabi o da bir yere kadar konuşup kaynaşınca seviyorlar anlatınca aa türkiyedede turislermi var diye şaşıranlar var ama çocuklar her halleriyle dopdolular

Orda Bir Köy Var Uzakta
Orda bir köy var uzakta
O köy bizim köyümüzdür
Gitmesekte görrmesekte
O köy bizim köyümüzdür



eskidendi çok eskiden okula giderdim herkes gibi ayağımda yarsı gitmiş yarısı kalmış bir naylon ayakkabı telaşla kalkardık her sabah yataktan sonra amman derdik amman geç kalmayim okula geç kalırsam okula öğretmenlerim tokat atardı sonra ağmalakta yasaktı kar dolu yollarda giderken okula üşürdü ayaklarım donardım zira ayakkabılarım yarımdı anca çorapları zengin çocuklar bile giyemezdi o kadar zengin kim vardı ki zaten köyde ne de çabuk büyümüşüm ne de çabuk abi olmuşum hep istediğim şeydi büyümek çok büyümek istiyordum hani öğretmenden bile daha büyük olunca ondan kaçmak zorunda kalmayacaktım köy kahvesinde büyüdüm bak ama büyümek hiçte zannettiğim kadar eğlenceli değilmiş hem köyü de unutup gidiyomuşuz ya yok yok henüz değil henüz unutmadım bir köy var orda çok uzakta ne güzelde öğretmişti ilkokulda öğretmenimiz gitmesekte görmesekte o köy bizim köyümüzdü bu yüzden belkide sırf bu yüzden gitmedik görmedik şimdi.....
Şimdi biziimmi hiç zannetmiyorum kalmadı ümidim artık o köy bizim değil uzak yabancı bir köy